Kati Hiekkapelto : De kolibrie

Het debuut van de Finse schrijfster Kati Hiekkapetto gaat over een zeer actueel thema: de vluchtelingen. De hoofdpersoon Anna Fekete is een van oorsprong een Hongaarse die uit een gebied komt op de grens van Hongarije en Servie. Zij komt als politieagente in dienst van de afdeling Geweldsdelicten en krijgt ondanks dat ze de Finse taal uitstekend beheerst hevige conflicten met een collega met sterk racistische opvattingen. Mij kwam de afkeer van de racist wat gezocht over: een Hongaarse moslima, ook al komt ze uit Servie , is nu niet het meest voor de hand liggende voorbeeld van een vluchteling die problemen krijgt met een racist.

Het erg vlot geschreven verhaal is vrij traditioneel voor een politiethriller. Er moeten moorden worden opgelost, waarbij men regelmatig vastloopt en er enkele onverwachte wendingen optreden. Ook de onderlinge verhoudingen van de collega’s, ieder met hun eigen hebbelijkheden, spelen een belangrijke rol in de ontwikkeling van het verhaal.

De hoofdlijn van het boek wordt afgewisseld met een persoonlijk verhaal van een Koerdisch meisje dat uitgehuwelijk dreigt te worden en haar omgeving zo weet te misleiden dat ze van de verboden vrijheid kan genieten totdat het mis dreigt te lopen en ze de politie belt. Anna Fekete helpt haar op persoonlijke titel om zich te bevrijden van haar familie.

Kortom een echte politiethriller met een bijzonder accent die ik in een ruk heb uitgelezen.

Advertisements

Lisa Gardner : Tot op de bodem

Het is het eerste boek wat ik van deze thrillerschrijfster gelezen heb. Het begint warrig, maar dat is de staat waarin de hoofdpersoon zich bevindt. Het verhaal wordt grotendeels vanuit het perspectief van een vrouw verteld die een bizar auto ongeluk heeft overleeft en de wereld waarin ze leeft probeert te geven. Na onderzoek door rechercheurs Wyatt en Kevin, blijkt de vrouw postcommotioneel syndroom te hebben.
De rechercheurs spreken haar man en vinden het een vreemde zaak en gaan verder op onderzoek uit. Ze vallen van de ene in de andere verbazing.
Je weet vaak niet wat echt is en wat verzonnen, je wilt verder lezen om er achter te komen hoe het in elkaar steekt.
Geleidelijk aan wordt er een spanningsboog opgebouwd, waardoor je tot het eind wil doorlezen en moet om te weten hoe het na allemaal in elkaar steekt.
In het nawoord wordt beschreven hoe en welke personen allemaal een bijdrage hebben geleverd aan het boek. Ze nodigt lezers uit om suggesties te doen en raadpleegt experts om realistische casus aan te brengen om te verwerken in het verhaal.
Het boek is zo geschreven dat je je eenvoudig in de situatie van de personen kan indenken, de schrijfwijze is zo, dat je zelf ook warrig voelt en begrijpt wat de vrouw Nicole Frank meemaakt evenals de rechercheurs.

Jussi Valtonen : ze weten niet wat ze doen

Het verhaal begint met Alina in Finland die een relatie krijgt met een Amerikaanse neurowetenschapper Joe. Joe ondergaat een cultuurschok deze worden veelal in flashbacks beschreven. Na terugkomst in Amerika werkt hij verder aan zijn carrière en sticht een nieuw gezin, bestaande momenteel uit twee tienerdochters en zijn vrouw.
Beschreven worden de beslommeringen en gedachtengangen van haar/zijn leven en keuzes in het leven, de ene keer uit het perspectief van Alina en dan weer Joe.
De hedendaagse verleidingen en gevaren komen aan bod, zoals sexting, social media, groepsdruk, het gevaar van het onherroepelijke bestaan van foto’s en gegevens op internet. De vergankelijkheid van gadgets, Apps en de ratrace voor nieuwere versies, steeds meer delen met de wereld en prijsgeven van je leven aan de bedrijven. Verder speelt dierproeven en het (zinloze) verzet er tegen aanbod. Zoals ook op de achterflap vermeld zit mogelijk zijn zoon uit het eerste huwelijk er achter. In het laatste deel komt veel samen en wordt de spanning iets opgevoerd.
Het boek zet je tot nadenken, hoe ver ga je mee met de nieuwe technologische ontwikkelingen en prijsgeven van een in kijkje in je leven, hoeveel geef je andere invloed in je leven.
Ik zelf vindt inzicht in het leven van de hoofdpersonen interessant en de mijmeringen die ze hebben, maar velen vinden het boek daarom minder.
Hou je van relativeringen en vragen welke je tot nadenken zet, dan is het boek een aanrader.image

Melanie Raabe : De val

Het boek gaat over een schrijfster die een glimp van de moordenaar van haar zus heeft gezien. Ze gaat op eigen onderzoek uit naar de moord. Het gebeuren heeft zo’n grip op haar leven dat ze 11 jaar lang in haar eigen huis opgesloten blijft. Ze besluit na het herkennen van de moordenaar op tv om een boek te schrijven en daarmee hem in de val te lokken. Het boek heeft verrassende wendingen en je wilt het in een keer uitlezen, je wordt helemaal meegenomen in haar gedachtengangen en hoe zij in de war raakt en de grip op het leven kwijtraakte en weer herpakt door het schrijven van het boek. Ik kan het goed begrijpen dat de filmrechten van het boek al aan een grote Holywoodstudio verkocht is. Ben erg benieuwd hoe ze haar innerlijke strijd gaan weergeven.

Coco Schrijber: De luchtvegers

Het verhaal wordt verteld aan de hand van per hoofdstuk een persoon, een jong kind, moeder, jonge vrouw, moeder en dichters jonge vrouw, oude vrouw. Eerste deel staat steeds de naam van de persoon als titel en dat heb je vooral in het begin nodig omdat je de verbanden nog niet ziet. Doordat het verhaal van uit verschillende personen en leeftijden, dus perspectieven beschreven wordt maakt het een uniek boek, voor sommige ook verwarrend. Pas halverwege krijg je in de gaten hoe de relaties samenhangen. Het boek wordt nog al beelden geschreven, de zinnen lijken soms uit een sprookje, vooral de eerste deel bevat een aantal wonderlijk taalvondsten. Later in het verhaal wordt het ernstiger en zijn er minder taalverfraaingen.
Indruk maakt de uit eenzetting van de relatie tussen de kille moeder en de dochter met een totaal ander karakter. Verder komt iedere levensfase aan bod en zijn er allerlei tijdselementen in het boek, die herkenning kunnen opwekken.
Voor mij moest het boek even bezonken voor ik er een recensie over kon schrijven en waarschijnlijk ga ik het over enige tijd nogeens lezen.

Dichterbij, kunst in details van Wieteke van Zeil

Tags

,

Het boek trok mijn aandacht vanwege de titel. Bij mijn beoordelingen op het werk scoorde ik altijd hoog voor oog voor detail. Ik ben van beroep programmeur en door oog voor detail, goed in het vinden van oorzaken voor een probleem en daarmee het oplossen. Als vrijwilligster gaf ik rondleidingen in een museum van vlakglas-en emaillekunst in het zuiden des lands en ook daar wees ik vaak de mensen op de details in de kunstwerken. Leuk is te ervaren dat ik niet de enige ben.
De inleiding vond ik verrassend en heb er veel van opgestoken. Bij de vlakglaskunst is het nog steeds zo dat vaak het kunstwerk specifiek voor de omgeving ontworpen wordt, ik realiseerde me niet dat dat vroeger ook bij schilderijen vaak het geval was.
Ook het betrekken van nieuwe media bij het ervaren van kunst en dat alles onderbouwd raakte bij mij precies de juiste snaar.
De teksten bij de details zijn luchtig geschreven, niet belerend, al steek je er wel wat mee op. Je wordt op eenvoudige wijze aan de hand genomen om naar een detail van het werk te kijken, Je hebt niet het gevoel dat er veel met kunstgeschiedenis termen besproken wordt. Bij veel stukken wordt het kunstwerk naar het heden toegehaald.
Mooi in het boek is ook dat op verschillende plekken in het boek twee bladzijden met allerlei details van schilderijen getoond wordt, gezichten, hondjes, e.d.

Anne-Gine Goemans: Honolulu King

Het verhaal gaat over Hardy Hardy, die getekend is door wat hij als kind in Nederlands-Indië meegemaakt heeft. Op jonge leeftijd komt hij al alleen in de wereld te staan en gedurende het boek krijg je zijn levensverhaal te horen. In het boek blijven personen letterlijk en figuurlijk in het verleden hangen. Een leuke vondst is de cassettebandjes, welke meteen een tijdsplaatsing geeft en die door diverse personen in het boek beluisterd worden, zodat je inzicht krijgt in de verhalen en het verdriet van Indische mensen in Nederland. Leuke elementen in het boek zijn de Hawaïmuziek en de vrijmetselaar. Het boek is zo geschreven dat je je al snel in het verhaal zit en je door de diverse personen, zoals Hardy, zijn kleindochter e.d. mee gevoerd wordt door de levensgeschiedenis van deze mensen. Het boek bevat een groot aantal rake uitspraken, zoals het volgende: in het leven bestaan er geen oefeningen voor het verdriet om verlies. Je wordt in een keer in het diepe gedonderd.
Op het einde krijgt het nog een onverwachte twist. Leuk vindt ik de tijdselementen van dingen uit het verleden, maar ook van het jaar 2015. Een boek dat zeker het lezen waard is.

Stefan Popa: A27

image

Het gegeven van personen in een zelfde file leek me een leuk gegeven voor een roman en geeft de verwachting dat ergens in de roman de personen elkaar ontmoeten of dat de verhalen met elkaar samen hangen.
Het verhaal wordt vertelt vanuit het perspectief van de drie hoofdpersonen, je leest mee met de gedachten en mijmeringen van Sjors, Malines en Henri, die alle in een file op de A27 staan. Afwisselend komen de drie aan het woord en bekijk je de wereld vanuit hun ogen. Het kan gebeuren dat je al snel een hekel krijgt aan een of meerdere van de hoofdpersonen, desondanks wil je verder lezen. Sommige mensen zullen zich juist snel kunnen vereenzelvigen met een van hen.
Het boek is vlot geschreven en voelt aan als spreektaal, met weinig woorden wordt er direct wat gezegd. Het citaat op de achterkant dat hij treffend het egoïsme, hedonisme en de sociale leegte illustreert van de hedendaagse wereld, klopt helemaal.
Doordat de schrijfstijl mij persoonlijk minder aanspreekt en de personen mij minder boeien door te weinig diepgang , sprak het boek mij minder aan, maar dat is voor iedereen anders.
Ik kan goed begrijpen dat anderen het boek

Ayelet Gundar-Goshen : Eén nacht, Markovitsj

image

Meridiaan uitgevers :  ISBN: 9879048821822 | Oktober 2015

Het verhaal speelt in de jaren voor en na de oprichting van de staat Israel in 1948. De hoofdfiguur van het verhaal, Jacob Markovitsj, wordt beschreven als iemand met een bijzonder onbeduidend gezicht. Waardoor niemand hem opmerkt. Hij wordt dan ook in de strijd tussen de Joden, de Arabieren en de Britse machthebbers om het gebied van Palestina ingezet voor het smokkelen van wapens voor de Joodse ondergrondse. Jacobs beste vriend Seev Feinberg daarentegen bezit een indrukwekkende snor die in hem in het hele land bekend maakt. Hij weet met zijn grappen en grollen iedereen voor zich te winnen.
Jacob en Seev moeten op de vlucht voor de woede van een slager omdat Seev met diens vrouw betrapt is. Zij worden, de Tweede Wereldoorlog komt er aan, naar Europa gestuurd om daar een schijnhuwelijk aan te gaan met Joodse vrouwen, zodat deze met hen naar Palestina mogen reizen. Jacob krijgt de mooiste vrouw toegewezen. Na aankomst in Palestina wordt het huwelijk direct ontbonden en zijn de vrouwen vrij. Jacob echter weigert te scheiden en wil zijn beeldschone Bella houden. Bella haat hem, loopt bij hem weg en komt jaren later terug omdat zij zwanger is van een ander en haar kind niet als bastaard op de wereld wil zetten. Zij weigert met Jacob te slapen. De goedmoedige sul Jacob voedt het kind, Zvi, als eigen zoon op.
Zijn vriend Seev trouwt met Sonja, die naar sinaasappelen ruikt. Seev is onvruchtbaar. Sonja slaapt om een kind te kunnen krijgen een keer met de adjunct-leider van de ondergrondse, die dolverliefd op haar is. Het kind, Jaïr, wordt als kind van Seev beschouwd en draagt een sterke perzikgeur met zich.
Het huwelijk van Seev en Sonja dreigt vast te lopen door een oorlogservaring van Seev. Hij schiet een moeder en een jong kind dood. Hij zag de moeder aan voor een terrorist met een bom in een rugzak. Sonja benadert de adjunct-leider van de ondergrondse met het verzoek Seev naar Europa te sturen voor het opsporen van ondergedoken oorlogsmisdadigers. Zij hoopt dat Seev daarmee verlost wordt van zijn trauma. Jacob wordt later ook naar Europa gezonden om Seev weer terug te halen. Bij een overval op een oorlogsmisdadiger doodt Seev hem maar redt het kind van de oorlogsmisdadiger en neemt dat mee naar huis. Hij voedt het als een eigen dochter, Naama, op.
De drie kinderen, Zvi, Jaïr en Naama, groeien samen op. Het boek eindigt met een tocht van de kinderen naar Petra door de woestijn. Ze verdwalen en hebben geen water meer. De ouders ontdekken dat de kinderen verdwenen zijn. In de spanning die daarbij ontstaat barst de adjunct-leider van de ondergrondse in huilen uit. Op dat moment beseft Seev dat Jaïr niet zijn zoon is maar de zoon van de adjunct-leider van de ondergrondse. Hij begrijpt dat Sonja hem heeft willen helpen en van hem houdt. Dat is voor Jacob aanleiding om in te stemmen met een scheiding van Bella. Als beloning stemt Bella er in toe een nacht bij hem te slapen; de titel van het boek. Na die nacht vertrekt ze.
Zvi en Naama worden gevonden onder een acaciaboom, die nog enige schaduw heeft gegeven. Jaïr, die de leiding had, was op zoek gegaan naar water, wordt in coma gevonden en overlijdt.
De stijl van het boek doet denken aan boeken van Isabel Allende en andere Zuid-Amerikaanse schrijvers. Ook zitten er stijlkenmerken in van Homerus : het steeds weer herhalen van dezelfde beschrijvende kenmerken van personen. Zo wordt de adjunct-leider van de ondergrondse nooit met zijn naam maar steeds met zijn functie aangeduid. Zo ook de steeds weer opkrullende snor van Seev als hij een vrouw ziet.
De auteur beschrijft het doden van Arabieren als iets heel gewoons dat geen enkele vraag oproept. Ook het ombrengen van ondergedoken oorlogsmisdadigers wordt als heel vanzelfsprekend beschreven. Daarmee wordt de situatie rondom de oprichting van de staat Israel gekenmerkt.
Het is een vlot geschreven boek over haat en liefde tussen zeer herkenbare figuren.